http://update.se-ed.com     หน้าแรก    ฉบับก่อน      แนะนำ     ติดต่อเรา     สมาชิก     ซีเอ็ด      

ฉบับ 209 กุมภาพันธ์ 2548 ประจำฉบับ   o บอกกล่าว   o จดหมายถึงบ.ก.   o มองโลก   o มองไทย   o Space Hotline   o คุยกับชัยคุปต์   o นักวิทย์รุ่นเยาว์   o ประลองปัญญา   o เรื่องจากปก   o บทความ/สารคดี บอกรับจดหมายข่าว โปรดแจ้ง E-Mail ของคุณ Subscribe     Unsubscribe   Powered by YourMailinglist Provider.com   ดูจดหมายข่าวเก่า

เรื่องจากปก #209                  สึนามิ คลื่นวิปริต ธรณีวิปลาส           ยอดคลื่นฟองขาวก่อตัวขึ้นเห็นแต่ไกล มันค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้ามาอย่างช้าๆ  แต่ครั้นยิ่งใกล้ชายฝั่ง กำแพงคลื่นกลับมีความสูงมากขึ้น คลื่นยักษ์ถาโถมขึ้นสู่ฝั่งกวาดเอาข้าวของและผู้คนจำนวนมากจมหายและล่องลอยไปกับกระแสคลื่นภายในชั่วพริบตา...นี่ไม่ใช่ภาพใน ภาพยนตร์ แต่...มันคือเรื่องจริง เหตุการณ์จริงอันน่าตื่นตระหนกที่คนทั้งโลกได้เห็นผ่านจอโทรทัศน์ แต่สำหรับผู้ที่ประสบเหตุและรอดชีวิตมาได้แล้ว มันคือประสบการณ์อันเลวร้ายที่ไม่อาจลืมเลือนไปชั่วชีวิต   ภูเก็ต / เกาะพีพี จ.กระบี่ / เขาหลัก จ.พังงา          รุ่งเช้าของวันอาทิตย์ที่ 26 ธันวาคม 2547 อากาศเช้าวันนี้ดูสดใสเหลือเกิน ท้องฟ้าโปร่ง แสงแดดดี ท้องทะเลก็ดูสวยงาม มันคือสภาพตามปกติของฤดูกาลนี้ในจังหวัดภาคใต้ ของไทยที่มีพื้นที่ติดกับชายฝั่งทะเลอันดามัน ไม่มีทีท่าหรือสัญญาณบอกเหตุใดๆ เลยว่าในไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้จะเกิดเหตุการณ์ร้ายแรงอันน่าสะพรึงกลัว        นักท่องเที่ยวยุโรปจำนวนมาก เลือกประเทศไทยโดยเฉพาะในสามจังหวัดยอดนิยม คือ ภูเก็ต กระบี่ พังงา เป็นสถานที่พักผ่อนตากอากาศเพื่อฉลองคริสต์มาสและปีใหม่... กิจกรรมเช้าวันนี้บางส่วนเลือกที่จะนอนตากอากาศ หรือบ้างก็เดินเล่นที่ชายหาด บ้างก็กำลังสนุกกับการเล่นน้ำทะเล  หรือน้ำในสระน้ำของโรงแรมรีสอร์ต บางส่วนเลือกออกไปดำน้ำแต่เช้า และบางส่วนก็ยังคงหลับสบายอยู่บนเตียงในห้องพัก   กรุงเทพฯ          กรมอุตุนิยมวิทยา มีประกาศฉบับพิเศษ เรื่องแผ่นดินไหวรู้สึกได้ในประเทศไทย         เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2547 เวลา 07.58 น. (ตามเวลาในประเทศไทย) ได้เกิดแผ่นดินไหวมีศูนย์กลางอยู่ที่บริเวณด้านตะวันตกของหัวเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย หรือที่ ละติจูด 3.4 องศาเหนือ ลองจิจูด 95.7 องศาตะวันออก ลึกลงไปในแผ่นดิน ประมาณ 40 กิโลเมตร มีขนาดความแรงประมาณ 8.0 ตามมาตราริกเตอร์ และรู้สึกได้ในหลายจังหวัดของประเทศไทย โดยเฉพาะตึกสูงบริเวณกรุงเทพมหานคร เชียงใหม่ เชียงราย สงขลา และภูเก็ต ในเบื้องต้นยังไม่ได้รับรายงานความเสียหาย จึงเรียนมาเพื่อทราบ ประกาศ ณ วันที่ 26  ธันวาคม พ.ศ. 2547 ออกประกาศเวลา 09.00 น.        ประกาศ ณ วันที่ 26/12/2547        ออกประกาศเวลา 09.20 น.         (น่าสังเกตว่าไม่มีข้อความตอนใดเลยในประกาศที่จะกล่าวถึงว่าอาจเกิดคลื่นสึนามิ)   ภูเก็ต พังงา กระบี่           เวลาประมาณ 10.00 น. ขณะที่ผู้คนที่อยู่ตามชายหาดยอดนิยมที่ภูเก็ต เกาะพีพี จ.กระบี่ และเขาหลัก จ.พังงา กำลังเพลิดเพลินอยู่กับกิจกรรมยามเช้าของตน และแล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น หลายคนรู้สึกผิดสังเกตที่ระดับน้ำทะเลได้ลดลงไปอย่างผิดปกติ แต่ก็ยังไม่มีใครทราบสาเหตุ บางคนก็ยังหยิบกล้องมาถ่าย... แต่จากนั้นไม่กี่นาที ก็แลเห็นกำแพงคลื่นที่ก่อตัวมาแต่ไกล มันกำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่ชายฝั่ง ยิ่งใกล้ชายฝั่ง กำแพงคลื่นก็ยิ่งสูงขึ้น คลื่นระลอกแรกยังดูไม่รุนแรงนัก ยังพอที่จะหนีทัน แต่ระลอกสอง...สาม...สี่ที่ถาโถมเข้ามา มวลน้ำช่างมีมากเหลือเกิน กระแสน้ำได้ซัดขึ้นมาบนฝั่งอย่างรุนแรง กระหน่ำข้าวของ สิ่งปลูกสร้างแทบไม่เหลือซาก เสียงคลื่นดังสนั่นผสมกับเสียงกระจกแตก และเสียงกรีดร้องของผู้คนดังสับสนไปหมด ข้าวของและผู้คนจำนวนมากถูกคลื่นยักษ์กลืนไปกับกระแสน้ำ รถยนต์ถูกพัดพามากองรวมกันเป็นกองสูง บางคันก็ลอยไปติดบนหลังคา เรือประมงจำนวนนับร้อยถูกคลื่นซัดขึ้นมาบนบกและแตกกระจายไปกับคลื่นน้ำ ไม่เว้นกระทั่งเรือตรวจการลำโตของตำรวจ ก็ยังถูกกระแสน้ำพัดพาข้ามฝั่งถนนขึ้นมาบนบกไกลจากชายฝั่งราวสามกิโลเมตร! ข้าวของ ผู้คน สิ่งปลูกสร้าง รถยนต์ ฯลฯ ...ถูกกวาดต้อนให้ลอยไปกับกระแสน้ำ หรือถูกดูดกลืนหายไป ราวกับลาวาร้อนของภูเขาไฟที่ไหล บ่าทะลักออกมาจากปล่องและแผ่ขยายไปทุกทิศทาง แต่นี่คือลาวาเย็นที่แฝงด้วยพลังของคลื่นน้ำที่รุนแรงและน่ากลัว!!        นาทีชีวิตที่กำลังยื้อกันระหว่างความเป็นและความตายเกิดขึ้นทั่วไปหมด บางคนมือหนึ่งอุ้มลูกน้อยวัยไม่กี่เดือน ขณะที่อีกมือหนึ่งจับแขน ลูกน้อยอีกคนวัย 5 ขวบ นาทีวิกฤตินี้ต้องตัดสินใจว่าจะตายด้วยกันทั้งหมดหรือยอมสละลูกน้อยคนใดคนหนึ่ง เพื่อให้อีกคนรอด ผู้เป็นแม่จำยอม ตัดใจปล่อยให้ลูกคนโตพลัดไปกับกระแสน้ำ ไปเผชิญชะตากรรมข้างหน้าด้วยหัวใจอันปวดร้าวยิ่ง โอกาสรอดชีวิตของเด็กน้อยแทบไม่มี แต่...ราวกับปาฏิหาริย์ หลังจากที่คลื่นยักษ์สงบแล้ว ปรากฏว่าเด็กน้อยคนนี้ไม่ตายและได้พบกับแม่ในที่สุด         คงมีผู้ประสบภัยไม่มากนักที่จะโชคดีเช่นครอบครัวนี้ และนี่ก็คงเป็นแค่ตัวอย่างของผู้ประสบเหตุเพียงครอบครัวหนึ่งเท่านั้น ยังมีเรื่องอันน่าระทึกอีกมากมายของผู้ที่รอดชีวิตมาได้จากเหตุการณ์อันน่าสะพรึงกลัวครั้งนี้        สำหรับพวกที่หนีรอดได้ทันต่างก็วิ่งหนีตายขึ้นที่สูงกันสุดชีวิตด้วยความขวัญผวา และหวาดกลัวเป็นที่สุด   เว็บไซต์ pantip           เวลา 10.45 น. มีผู้เข้ามาแจ้งในกระดานข่าวพันทิพว่า มีเพื่อนอยู่ที่ภูเก็ตโทรมาบอกว่าขณะนี้เกิดคลื่นยักษ์ถล่มภูเก็ต หาดกะตะ กะรน มีผู้เสียชีวิตแล้ว! นับจากการรายงานข่าวครั้งแรก ผู้รายงานข่าวก็ยังเกาะติดสถานการณ์ และรายงานเข้ามาเป็นระยะๆ ตลอดวันพร้อมกับนำภาพในพื้นที่มาลง   กรุงเทพฯ          กรมอุตุนิยมวิทยา มีประกาศ ฉบับที่...เรื่อง คลื่นจัดมากบริเวณทะเลอันดามัน         เนื่องจากมีแผ่นดินไหวเกิดขึ้นที่เกาะสุมาตราในประเทศอินโดนีเซีย เวลา 07.58 น. วันที่ 26 ธันวาคม 2547 วัดขนาดได้ 8.0 ตามมาตราริกเตอร์ ซึ่งจะส่งผลให้บริเวณทะเลอันดามันมีคลื่นจัดมาก ความสูงคลื่น 3-5 เมตร ขอให้ชาวเรือระมัดระวังในการเดินเรือ   เรือเล็กควรงดออกจากฝั่ง และประชาชนบริเวณจังหวัดพังงา ภูเก็ต และกระบี่ ให้ระมัดระวังน้ำทะเล  หนุนสูงขึ้นในวันนี้ด้วย        ประกาศ ณ วันที่ 26/12/2547        ออกประกาศเวลา 11.29 น.          (น่าสังเกตว่าเหตุการณ์คลื่นยักษ์ได้ถล่มหกจังหวัดภาคใต้ของไทย ตั้งแต่ช่วง 10 นาฬิกาแล้ว แต่ประกาศกรมอุตุ--นิยมวิทยา เวลา 11.29 น. ก็ยังไม่ได้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นว่าเป็นคลื่นสึนามิเลย)   รายงานข่าวต่างประเทศ          สำนักข่าวต่างประเทศต่างรายงานข่าวเป็นข่าวใหญ่ ตั้งแต่ตอนเที่ยง (เวลาในไทย ขณะที่สหรัฐอเมริกา เพิ่งฉลองคืนคริสต์มาสผ่านไปหมาดๆ) ยิ่งตอนบ่ายถึงค่ำ(เวลาในไทย) ข่าวทั้ง CNN  BBC ต่างรายงานกันกระหน่ำ ขณะที่ทีวีของไทยแทบทุกช่องยังคงเสนอรายการตามปกติ มีเพียง itv ที่ไหวตัวก่อนใคร   พื้นที่ภัยพิบัติ          นับตั้งแต่เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวใต้ท้องทะเลที่ด้านตะวันตกของหัวเกาะสุมาตรา โดยยืนยันภายหลังจากสำนักธรณีวิทยาของสหรัฐอเมริกาว่ามีความรุนแรงถึง 9.0 ริกเตอร์ นับเป็นระดับความรุนแรงที่มีการบันทึกไว้เป็นอันดับ 4 ของโลก แต่ความเสียหายและความสูญเสียครั้งนี้ อาจจะถือได้ว่าเป็นครั้งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่มนุษยชาติเคยประสบมา คลื่นน้ำได้แผ่กระจายตัวไปโดยรอบ จากจุดที่เกิดแผ่นดินไหวใต้ท้อง มหาสมุทร พื้นที่ศูนย์กลางที่โดนไปเต็มๆ คือ จังหวัดอาเจะห์บนเกาะสุมาตราของอินโดนีเซีย ทราบภายหลังว่ามีผู้เสียชีวิตที่นี่ที่เดียวกว่าหนึ่งแสนศพ ส่วนคลื่นที่เคลื่อนไปทางตะวันออกของเกาะสุมาตรา ซึ่งก็มุ่งตรงไปยังชายฝั่งทะเลด้านตะวันตกของไทยนั่นเอง โดยมีพื้นที่หกจังหวัดภาคใต้ด้านฝั่งทะเลอันดามันที่ได้รับผลกระทบ ได้แก่ พังงา กระบี่ ภูเก็ต ระนอง ตรัง และสตูล  และเลยไปถึงมาเลเซีย พม่า         ส่วนคลื่นน้ำที่เคลื่อนตัวไปทางตะวันตกของเกาะสุมาตรา ซึ่งก็มุ่งตรงไปยังชายฝั่งทะเลของเกาะศรีลังกา อินเดียตอนใต้ บังกลาเทศ เกาะมัลดีฟส์  และยังส่งแรงไปถึงแอฟริกาบางส่วน โดยมีประเทศที่ได้รับผลกระทบมาก คือ โซมาเลีย แทนซาเนีย เซเชลส์ และเคนยา   ผู้เสียชีวิต          ยอดผู้เสียชีวิตเพียงวันแรกทั่วเอเชีย รายงานข่าวแจ้งว่า มีราว 5 พันคน โดยศรีลังกามากที่สุดกว่า 2,400 คน อินเดียมากกว่า 1,100 คน อินโดนีเซียมากกว่า 720 คน ไทย 259 คน มาเลเซีย 28 คน แต่พอวันต่อๆ มาเมื่อเจ้าหน้าที่แต่ละประเทศได้เข้าเคลียร์พื้นที่แล้ว ยอดผู้เสียชีวิตกลับ พุ่งขึ้นสูงอย่างฉับพลัน โดยประเทศอินโดนีเซียมีผู้เสียชีวิตสูงสุดคือกว่า หนึ่งแสนหกหมื่นศพ สรุปดังนี้ (สรุป ณ วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2548) อินโดนีเซีย 166,320  คน ศรีลังกา 38,195   คน อินเดีย (รวมผู้สูญหายและคาดว่าจะเสียชีวิต) 16,383   คน ไทย 5,322   คน พม่า 59   คน มัลดีฟส์ 74   คน มาเลเซีย 74   คน บังกลาเทศ 2    คน แอฟริกาตะวันออก (เคนยา,เซเชลส์, โซมาเลีย,แทนซาเนียและมาดากัสการ์) 137   คน รวมทั้งหมด 226,566   คน          ต่อมาได้มีการพบศพอีกเป็นจำนวนมากทั้งที่อินโดนีเซียและศรีลังกา รวมแล้วคาดว่าจะมีมากกว่า 220,000 คน   เรียนรู้เพื่อป้องกันความสูญเสียในอนาคต           จากเหตุโศกนาฏกรรมครั้งนี้ มีการพูดกันมากว่า ถ้าเราได้ล่วงรู้หรือมีระบบตรวจสอบการเกิดแผ่นดินไหวใต้ทะเลสักนิด เราน่าจะปกป้องความสูญเสียได้มาก โดยเฉพาะชีวิตผู้คน คงไม่ต้องจบชีวิตอันน่าเศร้ามากมายนับแสนชีวิตเช่นนี้        กระนั้นก็ตาม นักวิชาการผู้เชี่ยวชาญเรื่องสึนามิบางท่านก็ยังกล่าวว่า ต่อให้มีเครื่องมือตรวจวัดชั้นดี แต่โอกาสความผิดพลาดก็ยังมีให้เห็น สรุปแล้วคือก็ไม่ใช่เรื่องง่ายซะทีเดียวที่จะล่วงรู้ถึงการเกิดสึนามิได้ก่อนในเวลาอันควร อย่างไรก็ตามการเรียนรู้และทำ ความเข้าใจกับมัน จึงเป็นเรื่องที่เหมาะสม เพราะมันไม่ใช่เรื่องที่ไกลตัวเกินไปอีกแล้วสำหรับคนไทย แม้โดยทางทฤษฎีจะบอกว่าพื้นที่ในเขตมหาสมุทรอินเดียหรือเขตฝั่งทะเลอันดามันของไทยจะมีโอกาสเกิดคลื่นสึนามิน้อยกว่าพื้นที่ในเขตมหาสมุทรแปซิฟิกมากก็ตาม แต่โอกาสอันน้อยนี้หากมันเกิดแล้ว ฤทธิ์เดชของมันก็ได้สำแดงให้เราได้เห็นเป็นที่ประจักษ์แล้วว่ามันมีความรุนแรงเพียงใด ก่อให้เกิดความสูญเสียมากเช่นใด ดังนั้น เราจึงมิควรชะล่าใจ ต่อไป        จากบทเรียนครั้งนี้ก็น่าจะมีน้ำหนักเพียงพอให้เราต้องเรียนรู้และทำความเข้าใจกับมันให้มากขึ้น เพื่อป้องกันความสูญเสียอาจจะเกิดขึ้นได้ในอนาคตจากพลังของเจ้า “สึนามิ”... คลื่นยักษ์อันทรงพลังแห่งธรรมชาติ                                                โดย... จุมพล เหมะคีรินทร์ อ่านเรื่องราวของคลื่นสึนามิทั้งหมด พร้อมภาพประกอบได้จากนิตยสาร UpDATE ฉบับ 209 กุมภาพันธ์ 2548 พบกับเรื่องนี้ได้ที่ : http://update.se-ed.com/209/tsunami_2004.htm กลับไปหน้าเรื่องจากปก   UpDATE นิตยสารรายเดือน ราคาฉบับละ 60 บาท http://update.se-ed.com อัตราสมาชิก 12 ฉบับ 720 บาท จัดพิมพ์โดย บริษัท ซีเอ็ดยูเคชั่น จำกัด(มหาชน) อาคารเนชั่นทาวเวอร์ ชั้น 19 เลขที่ 46/87-90 ถ.บางนา-ตราด แขวงบางนา เขตบางนา กรุงเทพฯ 10260 โทร.0-2751-5800, 0-2751-4175 โทรสาร 0-2751-5059 E-mail : update@se-ed.com